Monokromna soba

 
soba 2r
foto: Jure Živković
 
Hotel Marina Lučica sagrađen je 1971. godine u vrijeme velikog buma u izgradnji hotela na hrvatskoj obali, a projektirao ga je arhitekt Lovro Perković. Nekoć je uživao veliki ugled u nudističkom turizmu i slovio je za jedno od najznačajnijih odmorišta tog vremena.
 
Napušteni hotel, nakon njegovog zatvaranja 1991. godine, u potpunosti je zauzela vegetacija.
Danas tu činjenicu možemo promatrati na dva načina: kao završnu „potvrdu“ arhitektove ideje hotela koji ima neposrednu vezu svake sobe s prirodom koja ga okružuje, ali i kroz status koji ruševna građevina ima danas.
 
Intervencijom se jedna od soba dostupnih iz prizemlja čisti od obraslog zelenila i ostataka građevinskog materijala te se tako dovodi u „nulto stanje“ postajući čisti arhitektonski prostor. Korištenjem ultramarine boje (poznatoj kroz rad umjetnika Yves Kleina) ona postaje apstraktni monokromatski prostor, a iznimka kod bojanja su pozicije namještaja iščitane s nacrta i fotografija izvornog stanja hotela.
 
Instalacijom se pokušava staviti u odnos stanje napuštenog hotela i uloga arhitektonskog / umjetničkog djelovanja u današnjem društvu općenito tako da se posjetitelju želi omogućiti sagledavanje hotela i njegovog odnosa s prirodnim kontekstom novom optikom. Nekad korisni prostor postaje apstraktan prostor podložan interpretacijama.
 
soba 1c
foto: Jure Živković
 
 
izradili članovi Sobe DAŠ:
Iva Petković, Marija Rupa, Ana Selak, Roberta Škugor, Petra Zaninović, Marko Chiabov i Dario Crnogaća
 
hvala na potpori i pomoći:
Superuho festival, Društvo arhitekata Šibenik,
Michele Samozzi, Josip Pavić, Ivan Milišić i Jure Živković